De schoonheid van capsulekoffie schuilt in de enorme eenvoud van het formaat. Je ochtendkoffie is in drie simpele stappen klaar: zet het apparaat aan, plaats de capsule en druk op de knop. En de afgelopen jaren zijn gunstig geweest voor dit formaat. Goed geselecteerde en goed gebrande specialty coffee heeft capsules minder tot een compromis gemaakt en meer tot een prettig alternatief voor traditionele en vaak ingewikkeldere methoden voor koffiebereiding. Niet iedereen kan om 6 uur 's ochtends een filterkoffie zetten. Nog minder toegankelijk thuis is espresso van cafékwaliteit, waarvoor meer tijd en dure apparatuur nodig zijn om het goed te krijgen. Tegenwoordig draait het echter niet om eenvoud of gemak. Laten we eens wat capsules openen en kijken of we het echt beter kunnen doen dan ons capsuleapparaat!
Wat zit er nu echt in?
Ondanks het "instant" karakter van de capsulevorm, is het belangrijk om meteen te benadrukken dat deze kleine, verzegelde cups geen instantkoffie bevatten. Instantkoffie wordt namelijk gedroogd door middel van sproeidrogen of vriesdrogen, zodat het oplosbaar is in water. Capsules bevatten pure koffie, meestal fijn gemalen om een efficiënte extractie van oplosbare stoffen uit de koffie mogelijk te maken door middel van druk. Om een basislijn vast te stellen vóór de zetproeven, openden we drie capsules van vier verschillende merken, die een scala aan single-origin en melange koffies vertegenwoordigden.
Lemon Cherry Bar van Yardstick Coffee
Het kleurverschil van de gemalen koffie is direct zichtbaar en duidt op verschillende koffiesoorten en brandingen. We hebben de inhoud van elke capsule gewogen en deze lag allemaal tussen de 5 en 6 gram. Wat misschien minder duidelijk is op de foto, zijn de verschillen in malingsgrootte. We hebben de ietwat onwetenschappelijke methode gebruikt om de deeltjes tussen onze vingers te voelen om de relatieve fijnheid van de maling te bepalen. Vervolgens hebben we aan elke capsule een zetmethode toegewezen om te zien of de koffie en de deeltjesgrootte van de gemalen koffie geschikt zouden zijn voor het beoogde gebruik. Experiment 1: Colonna-koffie gezet als espresso De koffie van Colonna voelde vrij fijn aan, dus kozen we deze voor bereiding in een professionele espressomachine. We openden vier capsules om 20 gram koffie te zetten. De gemalen koffie werd zorgvuldig gedoseerd in een portafilter, verdeeld, aangedrukt en geëxtraheerd. Het doel was ofwel een streefhoeveelheid van 40 gram espresso, ofwel een zettijd van minimaal 25 seconden.
Espresso uit een Colonna-capsule, gezet met een La Marzocco Linea
Resultaat: We hebben geen van beide bereikt. De espresso werd zeer snel gezet en leverde in ongeveer 15 seconden 70 gram op – sneller dan de meeste espresso's uit capsules. Hoewel de espresso een dunne cremalaag vormde, smaakte de koffie waterig en vlak – een teken van onder-extractie. Wanneer deze espresso, zoals bedoeld, uit een capsulemachine wordt gezet, krijg je een smaakvollere kop. Experiment 2: April Coffee gezet met een pour-over Hoewel de andere koffiesoorten een andere fijnheid hadden, was de El Salvador San Antonio van April Coffee merkbaar grover. Hij was nog steeds fijner dan wat we voor een pour-over zouden gebruiken, maar het voelde als de beste espresso die we hadden (woordspeling bedoeld). We openden twee capsules om 10 gram te verkrijgen, waarbij we minder koffie gebruikten zodat het apparaat al het water volledig kon afvoeren. Het doel was een zetverhouding van 1:15 en een totale zettijd van 2:30.
Gemalen koffie uit een April Coffee Capsule, gezet met een Kalita Wave
Resultaat: Beter dan verwacht! Het apparaat heeft inderdaad iets langer doorgezet dan de bedoeling was; De natte koffieprut zag er niet modderig uit en de koffie leek helder te zijn. Een aangename verrassing was een klein beetje bubbels bij de eerste infusie – meestal een teken van verse koffie. De capsulefabrikant moet goed werk hebben verricht door te voorkomen dat de voorgemalen koffie volledig oxideerde tijdens het verpakken. Onze aanname dat de koffieprut nog te fijn was voor deze methode bleek echter juist – we ervoeren een leeg gevoel en bittere smaken, een duidelijk teken van overextractie. Een drinkbare kop is zeker mogelijk, maar we geven nog steeds de voorkeur aan koffie die rechtstreeks uit de capsule wordt gezet.
Experiment 3: TCA House Blend gezet met volledige onderdompeling Bij volledige onderdompeling kan het volledige watervolume de koffie in één keer zetten. De bekendste van deze methoden is een French press, terwijl een andere populaire methode de Clever Coffee Dripper is. De Clever lijkt op een extra grote filtertrechter met een ventiel dat opengezet kan worden zodat de koffie erdoorheen kan druppelen. Net als bij het tweede experiment probeerden we beide methoden met een brouwverhouding van 1:15 en een totale brouwtijd van 4:00. We wisten dat geen van de capsules een voldoende grove maling had voor deze methode, maar we wilden grondig te werk gaan! Links: French Press, Rechts: Clever Coffee Dripper Resultaat: De maling was inderdaad te fijn. De French Press had fijne koffieresten in het kopje en de bodem was troebeler dan normaal. De Clever had moeite om volledig leeg te lopen. Geen van beide kopjes was erg lekker om te drinken. Experiment 4: Yardstick Coffee Snack, gezet met een capsulemachine Als bonusronde besloten we terug te keren naar het apparaat dat dit experiment inspireerde. Het lijkt erop dat we het beoogde gebruik van capsulekoffie niet kunnen verbeteren met andere methoden, dus richten we ons in plaats daarvan op een variabele die onze resultaten mogelijk kan verbeteren. Eerder hadden we vastgesteld dat de meeste capsules tussen de 5 en 6 gram cafeïne bevatten. Wat als we de dosis verhogen? Meer koffie is beter, toch? Een herbruikbare capsule gevuld met Yardstick's Lemon Cherry Bar Voor dit experiment gebruikten we een herbruikbare vervangingscapsule. Om de effecten van oxidatie te beperken, openden we de capsule en brachten we de inhoud zo snel mogelijk over. Het was niet makkelijk, maar na wat tikken en aanstampen lukte het ons om de herbruikbare capsule te vullen met 6,5 gram Yardstick koffiepoeder – een hele gram meer dan het origineel. Links: Yardstick Snack Capsule, verkregen uit een capsulemachine, Rechts: Herbruikbare capsule met een hogere dosis van dezelfde koffie Het resultaat: Het resultaat van ons experiment was erg traag: ongeveer 10 gram espresso in 25 seconden. De pomp klonk alsof hij het moeilijk had en we moesten het proces voortijdig stoppen. De espresso had een hoge intensiteit, maar geen evenwichtige smaken. Hij was sterk, zuur en behoorlijk zout. Ter vergelijking: de standaard Yardstick Snack Capsule levert 30 gram espresso in 25 seconden. We raden aan om bij de laatste te blijven – die geeft een lichtere, zoetere en vollere espresso.
Conclusie: Verander nooit een winnend team...
Een traditionele espresso is misschien intenser en een vers gezette filterkoffie aromatischer. Maar koffiemerken zijn erin geslaagd om een aantal van de originele en variëteitskenmerken van specialty coffee te behouden in een uiterst handig formaat. Hoewel dit experiment geen lekkerder alternatief voor deze voorgemalen capsules heeft opgeleverd, benadrukt het wel het belang van de juiste balans tussen koffieselectie en brandprofiel, dosering en malingsgraad, en de synergie met bestaande technologie, waardoor heerlijke aroma's bijna direct in je kopje terechtkomen. En dat, concluderen wij, hoeft niet verbeterd te worden. Heb je een andere methode geprobeerd om capsules te openen en te zetten? Heb je een andere zetmethode of variabele in gedachten die we zouden moeten uitproberen? Laat het ons weten in de reacties hieronder! Tekst en foto's door: Jon Choi @theheadbean
